«...
Ανήκω σε μια χώρα μικρή. Ένα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο που δεν έχει
άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού του, τη θάλασσα, και το φως του
ήλιου. Είναι μικρός ο τόπος μας, αλλά η παράδοσή του είναι τεράστια και
το πράγμα που τη χαρακτηρίζει είναι ότι μας παραδόθηκε χωρίς διακοπή. Η
ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ της να μιλιέται. Δέχτηκε τις αλλοιώσεις
που δέχεται κάθε τι ζωντανό αλλά δεν παρουσιάζει κανένα χάσμα. Άλλο
χαρακτηριστικό αυτής της παράδοσης, είναι η αγάπη της για την ανθρωπιά,
κανόνας της είναι η δικαιοσύνη. ...»
Απο την ομιλία του Γιώργου Σεφέρη στη Στοκχόλμη στις 10 Δεκεμβρίου του 1963 κατα την απονομή του βραβείου Νόμπελ